Το τελευταίο καναρίνι

Κρατάει στα χέρια του ένα χαρτάκι, με κάποιες ημερομηνίες γραμμένες.  Το τράβηξε από την άκρη του μοναδικού κλουβιού που απέμεινε. «Είναι οι ημερομηνίες που κρατούσα για τα πουλιά.  Για τις γεννήσεις και τα αβγά» εξηγεί ο κύριος Δαυίδ. Στέκεται μπροστά στο ένα και μοναδικό καναρίνι που του απέμει...

Διάβασε περισσότερα

Ο ξυλόφουρνος της Δράκειας

Είναι μεσημέρι και παρότι είναι μέσα Αυγούστου, στο χωριό της Δράκειας στο Πήλιο,  επικρατεί απόλυτη ησυχία. Σε αντίθεση με τα γειτονικά χωριά, την Πορταριά και την Μακρινίτσα, όπου ο κόσμος συνωστίζεται στους δρόμους και τα μαγαζιά. Μια γυναίκα, διασχίζει τον δημόσιο δρόμο, κρατώντας στα χέρια ...

Διάβασε περισσότερα

Η Κυρία της Σερίφου

Η πιο μαγική εικόνα στα μικρά νησιά για έναν εκπαιδευτικό είναι να βολτάρει στο νησί και ένα μπουλούκι  παιδιών να τρέχει να σε αγκαλιάσει και να φωνάζει κυρία, κυρία!  Ίσως η πιο δυνατή εικόνα. Η εικόνα που σε κάνει να αντιληφθείς τη «θέση» που έχει ο δάσκαλος σε μια μικρή κοινωνία στην καρδιά των ...

Διάβασε περισσότερα

Ένας καφές στα καμένα

«Ελάτε να κεράσουμε καφέ» μας φωνάζουν. Βρισκόμαστε στην διασταύρωση για το χωριό Λίμνη και τις Ροβιές στην Εύβοια. Όλα τριγύρω είναι καμένα. Τρία φορτηγά σταματημένα στην άκρη του δρόμου, με ένα συνεργείο της ΔΕΗ δουλεύουν πυρετωδώς. Κάποιοι είναι κρεμασμένοι επάνω στις κολώνες και δουλεύουν. ...

Διάβασε περισσότερα

«it’s all Greek on me», Είναι όλα ελληνικά πάνω μου

Προίκα μας είναι ρίζες μας. Οι μνήμες των παιδικών μας χρόνων. Η ιστορία που μας ακολουθεί σε όλη την πορεία μας. Η Ειρήνη Χαλκιά, ανακάλυψε τυχαία στη σοφίτα μία κασέλα. Η κασέλα, της αποκάλυψε έναν ξεχασμένο θησαυρό με προικιά από νύφες τριών γενεών. Αυτή η κασέλα έγινε η δική της προίκα, η ...

Διάβασε περισσότερα

Ένα Κατεργάρικο brand,  «Βakayaro»

Η Γεωργία Κυριαζή και ο Αλέξανδρος Τούντας είναι κοντοχωριανοί, όπως λένε και οι ίδιοι χαριτολογώντας. Ο ένας από τη Δράμα κι ο άλλος από τον Άγιο Νικόλαο Κρήτης. Η Γεωργία και ο Αλέξανδρος είναι ηθοποιοί. «Η βασική μας ιδιότητα όσο αφορά τις τέχνες, είναι το Θέατρο. Είμαστε ηθοποιοί. Και μάλιστα η ...

Διάβασε περισσότερα

Το πείσμα που έγινε ελπίδα

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια χώρα, όπου η υποχρεωτική παιδεία, ήταν άλα καρτ. Ενώ σε κάποια μέρη της χώρας, η υποχρεωτική παιδεία έφτανε μέχρι την ολοκλήρωση του Γυμνασίου, σε άλλα τελείωνε με την ολοκλήρωση του Δημοτικού. Με βάση των Ποινικό Κώδικα της χώρας αυτής, όποιος είχε την επιμέλεια ...

Διάβασε περισσότερα

“Τορωναίος: Μια Ανθρώπινη Ιστορία”

Η κολυμβητική και θεατρική ομάδα Swim or Die, τελικά δεν πεθαίνει ποτέ.  Ούτε και την περίοδο του κορονοϊού.  Σαν την Ελλάδα, «μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς την δόξα τραβά». Η Swim or Die, τις δύσκολες αυτές εποχές, συνέχισε να κολυμπάει.  Άλλωστε όλοι τους αυτό έχουν μάθει να κάνουν. ...

Διάβασε περισσότερα

Bastien Deschamps. Θέτοντας ερωτήματα με φωτογραφίες

«Μην εμπιστεύεστε τα μάτια σας.  Ο καλλιτέχνης βλέπει περισσότερα».  Δεν θυμάμαι που το είχα διαβάσει αυτό ή αν το είχα διαβάσει γραμμένο ακριβώς έτσι. Πάντως είναι αλήθεια ότι ο καλλιτέχνης βλέπει περισσότερα και τα δείχνει μέσα από το έργο του. Τα δείχνει μάλλον πρώτα στον εαυτό του. «Ο Bastien ...

Διάβασε περισσότερα

Το καφέ της Μάλως και οι μνήμες της Χαραυγής

Ο χρόνος κυλά αργά στο χωριό της Χαραυγής του Δήμου Πωγωνίου στην Ήπειρο. Είναι απόγευμα και ο μόνος άνθρωπος που συναντάμε, είναι η κυρία Αμαλία.  Η νεότερη κάτοικος από τους δεκατρείς που έχουν απομείνει στο χωριό. Κάθεται στο μπαλκόνι του πανέμορφου καφενείου της και κοιτάει προς τα κάτω, την ...

Διάβασε περισσότερα