Στον αργαλειό της ζωής: Η κυρία Ερμιόνη των Ανωγείων

Βρεθήκαμε στα Ανώγεια της Κρήτης,  κι εκεί σε μία βιτρίνα ενός μικρού στενόμακρου καταστήματος καθόταν εκείνη. Μπροστά στον αργαλειό της,  κοιτώντας το δρόμο.  Η κυρία Ερμιόνη. Ετών 87. Μία ιδιαίτερη φυσιογνωμία, που με την επιβλητικότητα της και τον αργαλειό της γέμιζε την βιτρίνα.

Το κατάστημα της γεμάτο υφαντά και εργόχειρα. Στενόμακρο και βαθύ. Ο Νίκος ο γιός της κ. Ερμιόνης, μας καλωσόρισε. Σε μικρή απόσταση από τον αργαλειό της υπάρχει ένα μικρό ντιβάνι. Για να ξεκουράζεται. Ακριβώς δίπλα στον αργαλειό της. Δεν  αποχωρίζεται τον αργαλειό της. Είναι κομμάτι της ζωής της. Αυτό φαίνεται ολοκάθαρα στο πρόσωπο της, όταν συνομιλείς μαζί της, λέγοντας της πόσο όμορφη είναι η δουλειά της. Λάμπει ολόκληρη. Το πρόσωπο της ξαφνικά φωτίζεται. Αλλάζει. Η μορφή της γίνεται πιο ήρεμη. Τα γαλάζια μάτια της μεγαλώνουν. Μεταμορφώνονται. Και εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα τα λόγια που μου είχε πει κάποτε ο φίλος από το Καστελλόριζο Πανταζής Χούλης. « Όλοι έχουμε ένα ταλέντο.  Το μόνο που χρειάζεται είναι να το ανακαλύψουμε». Λόγια που κράτησα. Και βλέποντας το φωτεινό βλέμμα της κ. Ερμιόνης όταν μιλούσε για τα εργόχειρα της, όταν ένιωσε ότι δεν περνούν απαρατήρητα αλλά εντυπωσιάζουν… τα θυμήθηκα ξανά.

Η κ. Ερμιόνη  από τη βιτρίνα του καταστήματος της. Φωτογραφία: NICOLAS ECONOMOU

Φωτογραφία: NICOLAS ECONOMOU | Anogia – Crete 2026

Η κυρία Ερμιόνη είναι αυτοδίδακτη. Αγαπάει πολύ όμως τον αργαλειό της. Δεν την γεμίζει απλά. Της δίνει ζωή. Τη ρωτήσαμε πώς επιλέγει τις κλωστές και τα χρώματα της.  Γιατί όλα τα σχέδια της έχουν  έντονα χρώματα, που όμως όλα δένουν αρμονικά μεταξύ τους.

«Μόνη μου τα επιλέγω», αυτή ήταν η απάντηση της κ. Ερμιόνης. Κοφτή και σύντομη. Χωρίς επιστημονικές λεπτομέρειες.

Κι όλα αυτά γιατί απλά ανακάλυψε το ταλέντο της. Και όταν κάτι πηγάζει από μέσα σου, δεν χρειάζεται να το εξηγείς  απλώς το νιώθεις.

Ο Νίκος και η κ. Ερμιόνη από τα Ανώγεια της Κρήτης

Λίγο πριν την αποχαιρετήσουμε και την αφήσουμε στην πολύχρωμη βιτρίνα της, μας είπε, ότι φέτος θα συμμετέχει στο Φεστιβάλ υφαντικής στα Ανώγεια. Και για άλλη μια φορά το πρόσωπο της γλύκανε. Η ματιά της έλαμψε από υπερηφάνεια.

---

Και αν ποτέ περάσεις από τα Ανώγεια, κοίτα καλά εκείνη τη βιτρίνα. Μπορεί να μη δεις απλώς έναν αργαλειό… αλλά έναν άνθρωπο που βρήκε τον λόγο για να λάμπει.

---