Οι Θίνες της Μάγδας – ο σωρός άμμου που άλλαξε την καθημερινότητα της
Μερικές γειτονιές είναι διαφορετικές από άλλες. Όλες, όμως, είναι φτιαγμένες από τα ίδια υλικά: Χρώμα, φως, αλμύρα, θάλασσα, φύση. Με βασικό συστατικό την έμπνευση. Η Μάγδα Αναγνωστίδου σκέφτεται και ζει κάνοντας επάγγελμα όλα όσα την κάνουν ευτυχισμένη.
Η Μάγδα, με καταγωγή από την Θεσσαλονίκη, όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια, μετακόμισε στην Αθήνα το 1993 μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της. Έκτοτε, ζει στα νότια προάστια Αττικής, ψηλά στο βουνό, σε μια γειτονιά που θυμίζει εξοχή.
«Πάντα ανακατευόμουν με διάφορα υλικά, τεχνικές και κατασκευές… Αν με ρωτήσει κανείς τι έχω κάνει, δεν ξέρω τι να πρωτοπώ! Το σίγουρο είναι πως πάντα ήθελα κάτι να δημιουργώ». Μας λέει η Μάγδα στο humanstories.gr και συνεχίζει:
«Μεγάλη μου αγάπη ήταν (και είναι) η συλλογή διάφορων υλικών-δώρων που προσφέρει η φύση! Βότσαλα, κοχύλια, θαλασσόξυλα, βρύα, καρποί δέντρων, κλωνάρια… Πάντα, λοιπόν, έψαχνα τρόπο να αξιοποιήσω αυτό το υλικό. Ξεκίνησα δειλά δειλά να φτιάχνω τις πρώτες μου κατασκευές, με βασικό υλικό τα θαλασσόξυλα. Μου άρεσε η διαδικασία και, σιγά σιγά, μέρα με τη μέρα, τα χέρια μου μπορούσαν όλο και καλύτερα να αποδώσουν την εικόνα που είχα στο μυαλό μου. Στο πρώτο lockdown ξεκίνησα να ασχολούμαι συστηματικά, όπου και δημιούργησα τη σελίδα μου και ξεκίνησα τη διάθεση των έργων μου».
Η πρώτη Δημιουργία
«Η πρώτη μου δημιουργία, ήταν ένα καράβι. Ήταν απλό αλλά παραμένει ένα από τα λίγα καράβια που έχω φτιάξει και το έχω στο καθιστικό μου.
Το κοιτώ κάθε μέρα και το αγαπώ πολύ! Μου θυμίζει πόσο λίγα χρειάζονται για να αλλάξουμε την καθημερινότητά μας, να σπάσουμε τη ρουτίνα και να προσθέσουμε χρώμα στην ζωή μας.
Τα λάθη και η εξάσκηση, που μετατρέπει τα λάθη σε εμπειρία
«Στην αρχή τα χέρια μου ήταν διαρκώς με πληγές, ματωμένα, με επιδέσμους, από τα κοπίδια. Τώρα, σπάνια θα μου ξεφύγει κάτι για να τραυματιστώ. Είναι θέμα χρήσης και όσο περνάει ο καιρός, μαθαίνω από τα λάθη μου και διορθώνομαι διαρκώς».
Τα θαλασσόξυλα για τη Μάγδα δεν είναι μόνο ένα υλικό για τις κατασκευές της. Τα πάντα ξεκινούν από ένα περίπατο δίπλα στη θάλασσα ενώ για εκείνη η καλύτερη εποχή για αναζήτηση είναι ο χειμώνας.
«Η καλύτερη περίοδος για την συλλογή των ξύλων, είναι από Νοέμβρη μέχρι και φεβρουάριο-Μάρτιο. Είναι η εποχή κατά την οποία τα παράσιτα εξαφανίζονται λόγω χαμηλής θερμοκρασίας οπότε είναι πιο εύκολη η απολύμανσή τους.
Ο χειμώνας όμως, είναι και η εποχή που λατρεύω να επισκέπτομαι θάλασσες και παραλίες! Λατρεύω τη συννεφιά, τον μουντό καιρό και την καταχνιά γενικότερα…
Τα ξύλα για τις Θίνες μου τα συλλέγω οπουδήποτε βρεθώ και υπάρχει υλικό. Από νησιά των Κυκλάδων, την Κρήτη, την Χαλκιδική, παντού!
Καμιά φορά σκέφτομαι ότι… αν έμενα σε νησί, γύρω από το σπίτι μου θα είχα καραβιές ολόκληρες από θαλασσόξυλα».
Οι τόποι, τα ταξίδια, οι γειτονιές, η θέα, η θάλασσα, μια σκεπή, μια μικρή αυλή, ένα χρώμα σε μπαλκόνι, μια γλάστρα, ένα δέντρο, το δάσος, μια εκδρομή, ένα καΐκι…. όλα μπορούν να αποτελέσουν έμπνευση και δημιουργία, κάθε στιγμή. Κι όλα τα έργα της Μάγδας κρύβουν μια μικρή ιστορία.
«Σε μια εξόρμηση στην Άνδρο, επισκεφτήκαμε την παραλία Πλάκα! Μαγεύτηκα από την ομορφιά του τοπίου, τη γαλήνη που εκπέμπει αυτή η απομόνωση, η τόσο κοντινή σχέση του ανθρώπου με την φύση! Αν μπορούσα να μετακομίσω κάπου τώρα αμέσως, εκεί ακριβώς θα ήταν!! Ερωτεύτηκα τα «σύρματα» και, στην επόμενη κατασκευή μου (που ήταν και η πιο μεγάλη που έχω φτιάξει) στην μία πλευρά περιέλαβα και τα σύρματα της συγκεκριμένης παραλίας… Επίσης, χρησιμοποίησα και μερικά «σπίτια» από ξύλα που βρήκα στην αμμουδιά και τα πήρα με χαρά μαζί μου, παρότι ήταν καλοκαίρι. Όλες όμως οι Θινογειτονιές, κρύβουν μικρές ιστορίες πίσω τους.. Το βασικό υλικό τους άλλωστε, συλλέχθηκε σε μια εξόρμηση, μια εκδρομή, μια Κυριακή. Για εμένα άλλωστε, μια βόλτα στην θάλασσα, είναι ευκαιρία για μια μικρή γιορτή».
Μία μέρα στο εργαστήρι της Μάγδας….
«Μουσική, ιδέες σαν στρόβιλος, χρώματα, ξύλα και πινέλα παντού, δύο γάτες να πηγαινοέρχονται πέρα δώθε τις πιο ακατάλληλες στιγμές, χαρά ατέλειωτη για δημιουργία! Πολλές φορές κάθομαι στον πάγκο μου και με συνεπαίρνει τόσο πολύ το σκηνικό που στήνω, που πιέζομαι να σηκωθώ για να ξεκουράσω λιγάκι τα μέλη μου!
Κάποια έργα, χρειάζονται μέχρι και 15 ημέρες για να ολοκληρωθούν… Γενικά, γύρω στις 5-6 ημέρες.Το μόνο που κάνω παράλληλα, είναι η διαδικασία της προετοιμασίας και απολύμανσης των θαλασσόξυλων.
Η κάθε δημιουργία, χρειάζεται αμέριστη προσοχή και συγκέντρωση για να βγει το τελικό αποτέλεσμα και δεν θα μπορούσα ποτέ να εργαστώ σε παράλληλα έργα. Ένα αποτέλεσμα έχω στο μυαλό μου κάθε φορά, και σε αυτό επικεντρώνομαι μέχρι να βγει όπως ακριβώς το θέλω! Σίγουρα ξοδεύω πολύ χρόνο στην κάθε δημιουργία, κι ίσως γι’ αυτό δεν μπαίνω στη διαδικασία της παραγωγής…
Κάθε γειτονιά, κάθε λιμάνι, κάθε σπιτικό, είναι μοναδικό κι αυτό για να χτιστεί, απαιτείται χρόνος, φροντίδα και αγάπη»
Η Μάγδα μέχρι σήμερα έχει κατασκευάσει άπειρες Γειτονιές. Η κάθε μια γίνεται πηγή έμπνευσης για τον καθένα από εμάς. Είτε γιατί μας θυμίζει τόπους και γειτονιές είτε γιατί απλώς μας γεννά την επιθυμία για ταξίδι.
«Υπάρχει ανταπόκριση από τον κόσμο. Και θα έλεγα ότι στην Ελλάδα, το δικό μου είδος που είναι αρκετά επεξεργασμένο και όχι στην απλή μορφή του θαλασσόξυλου, είναι σχετικά πρωτόγνωρο. Στο εξωτερικό, είναι πιο διαδεδομένο.
Στην αρχή προσπαθούσα να βρω τον τρόπο για να κατασκευάσω ότι μου ζητούσαν. Όμως συνειδητοποίησα ότι δεν θέλω να αποκλίνω από το ύφος που θέλω να αποδώσω στις γειτονιές μου κι έτσι, έχει τύχει να αρνηθώ κάποια πράγματα που είναι «μακριά» από αυτά που αγαπώ…»
Θίνες
«Δεν βγήκε από κάποια γραμμή παραγωγής, δεν κατασκευάστηκε από μηχανές σε εργοστάσια, δεν κυκλοφορεί σε δεκάδες αντίγραφα.. Κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου σε ένα μικροσκοπικό εργαστήριο, κομματάκι με πολλή αγάπη και ιδιαίτερη φροντίδα στις λεπτομέρειες για το τελικό αποτέλεσμα!
Είναι μοναδική! Ναι, είναι αλήθεια, είναι μία και μοναδική. Κι αυτό γιατί ποτέ τα ευρήματα από τις παραλίες δεν είναι ίδια.
Η διαδικασία για να φτάσει στο τελικό της στάδιο, πολλές φορές είναι πολύμηνη και χρονοβόρα γιατί αποτελείται κυρίως από θαλασσόξυλα. Είναι ότι ξύλο ξεβράζει ή ξεπλένει η θάλασσα και τα κύματα, ότι κατατρώει το αλάτι και ο αέρας και «ψήνει» ο καλοκαιρινός ήλιος.
Τα ξύλα αυτά συλλέγονται από τα τέλη Οκτωβρίου μέχρι και Φεβρουάριο. Αυτή την περίοδο, τα παράσιτα είναι λιγότερα έως μηδαμινά. Στη συνέχεια, πλένονται και τρίβονται με βούρτσα για να φύγει η περίσσεια της άμμου και τυχόν σκουπιδάκια. Έπειτα βυθίζονται σε καθαρό νερό με σόδα για μια εβδομάδα, ενώ κάθε μέρα ξεπλένονται και η διαδικασία γίνεται από την αρχή. Με τον τρόπο αυτό, γίνεται πλήρης αποπαρασίτωση, φεύγουν οι τανίνες του ξύλου και γίνεται ελαφρύτερο και πιο επεξεργάσιμο. Στη συνέχεια ξεπλένονται και πρέπει να στεγνώσουν τελείως πριν χρησιμοποιηθούν. Κάποιες φορές, αυτό κρατάει και 2 μήνες. Έπειτα, εμποτίζονται με οικολογικό, προστατευτικό υγρό, για να αποκλειστεί πλήρως το ενδεχόμενο δημιουργίας παράσιτων στο μέλλον.
Όταν στεγνώσουν και έχοντας ήδη έτοιμο σκίτσο με την επιθυμητή κατασκευή, αρχίζει η διαδικασία της μορφοποίησης σε σχήματα με τη χρήση ηλεκτρικής σέγας, φαλτσοπρίονου, πριονιού χειρός και εργαλείων ξυλογλυπτικής. Αρκετά συχνά, στις συνθέσεις χρησιμοποιείται και ξύλο πεύκης ή ελάτης.
Ο χρωματισμός γίνεται αποκλειστικά με ακρυλικά χρώματα και τα βερνίκια που χρησιμοποιούνται έχουν αυστηρά ως βάση τους το νερό. Κάποια μικρά στοιχεία, είναι φτιαγμένα από πηλό, τα κουκουνάρια είναι αγαπημένα όπως και ο καρπός της μανόλιας. Επίσης χρησιμοποιούνται καρφιά, βίδες, σύρμα, χάντρες κλπ. Πολλές φορές, σε διάφορα σημεία, υπάρχουν μεταλλικά στοιχεία που σκοπίμως δεν αφαιρούνται, γιατί εμπεριέχουν κάτι από την ιστορία του ξύλου…
Είναι μακρύ το ταξίδι που ακολουθεί το «έργο» μέχρι να φτάσει στα χέρια σου! Πρέπει να ξέρεις όμως, πως, είναι κατασκευασμένο με σεβασμό στη φύση, με οικολογικά και ανακυκλώσιμα υλικά και απολύτως ασφαλές για να το φιλοξενήσεις στο σπιτικό σου!! Είναι φτιαγμένο με πολλή φαντασία, μελέτη, φροντίδα και περισσή αγάπη».
Κι αν σας άρεσαν κι εσάς οι Θίνες της Μάγδας δεν έχετε παρά να τις αναζητήσετε στο Instagram, στη σελίδα – Thines979.










